سازندگان بزرگراهها، براي كسب درآمد از سرمايه گذاري ساخت بزرگراه و همچنين تأمين
هزينه هاي تعميرات و نگهداري آن، اقدام به ايجاد ايستگاه هاي عوارضي مي كنند.
در اين ايستگاه ها، خودرو ضمن توقف، بايد با پراخت پول رسيد دريافت كند. اين مسأله
باعث مي شود كه اولاً در محل ايستگاه هاي عوارضي در بزرگراه ها صف ايجاد شود كه
باعث اتلاف وقت رانندگان مي شود.
ثانياً، قبض هاي عوارضي، از اين جهت كه اوراق بها دار محسوب مي شوند، در بحث حمل و
انتقال و تحويل در شيفت هاي مختلف كاري، تشريفات دست و پاگير و مشكلاتي را ايجاد مي
كنند.
امروزه در دنيا، براي حل مشكلات بالا سيستم هاي RFID جايگزين سيستم هاي قديمي
پرداخت عوارض شده اند.
در اين روش، به شيشه هر خودرو يك تگ RFID چسبانده مي شود و بسته به ميزان پرداختي
راننده خودرو، تگ در سيستم شارژ مي گردد، از طرفي، در محل گيت هاي عوارضي ريدر و
آنتن مناسب قرائت اين اين تگ ها نصب مي شود.
هنگامي كه خودرو به محل گيت مي رسد، تگ آن توسط ريدر، قرائت شده و نرم افزار
مربوطه، ميزان مشخص از اعتبار تگ كسر مي كند.
بدين ترتيب، راننده بدون اينكه نيازمند متوقف كردن خودرو باشد، عوارض خود را پرداخت
كرده و عبور مي كند.
استفاده از چنين سيستمي اين مزيت را براي رانندگان دارد كه ديگر در صف هاي عوارضي
معطل نمي شوند؛ ضمن اينكه مي توانند با دريافت تخفيف مربوط به گرفتن تگ هاي
اعتباري، هزينه هاي خود را نيز كاهش دهند.
مزيتي كه اين سيستم براي سازندگان بزرگراه ايجاد مي كند، افزايش ترافيك بزرگراهي و
در نتيجه افزايش درآمد است.
برای کاربرد پرداخت الکترونیکی عوارض ، معمولا" سیستم پسیو با برد متوسط مورد
استفاده قرار میگیرد .
پارکینگ
در پاركينگ هايي كه تعداد زيادي خودرو هرروز به آنها
رفت و آمد مي كنند، يا از نظر امنيت داراي ملاحظاتي هستند؛ سيستم هاي قديمي كنترل
ورود و خروج كارايي مناسبي ندارند.
در سيستم هاي ثبت دستي ورود و خروج، امكان اشتباه اپراتور در ثبت اطلاعات و همچنين
امكان تباني اپراتور با رانندگان متخلف وجود دارد؛ به همين دليل كنترل دسترسي به
پاركينگ به خوبي انجام نمي شود. ضمن اينكه در صورت بروز مشكل، امكان گزارش گيري
قابل اطمينان از ترددهاي انجام شده وجود
ندارند.
براي حل اين مشكلات، سيستم هاي مكانيزه از قبيل كارت هاي تماسي يا غير تماسي برد
كوتاه در گذشته مورد استفاده قرار مي گرفت. اين كارت ها مشكل اشتباه در ثبت ورود و
خروج را حل ميكند اما بدليل اينكه خودرو نيازمند توقف براي كارت زدن است، در ساعات
پيك ورود و خروج باعث ايجاد صف در ورودي و خروجي پاركينگ مي شود.
براي حل اين مشكل ميتوان از تكنولوژي RFID برد متوسط ( حدود 5 متر )
استفاده كرد. در اين حالت، خودرو نياز به توقف در درب ورودي پاركينگ براي شناسايي
شدن ندارند. ضمن اينكه راننده نيز نيازي به پياده شدن يا بيرون آوردن دست خود از
شيشه نخواهد داشت. اين سيستم ها، ضمن اينكه مشكل ازدحام و صف در ورودي و خروجي
پاركينگ را حل مي كند، جلوي تخلف و اشتباه اپراتور را نيز مي گيرد. ضمن اينكه از
ترددهاي انجام شده نيز ميتوان گزارش گيري نمود.
تگ در اين سيستم ها از دو نوع باتري دار ( اكتيو ) و بدون باتري ( پسيو ) ميتواند
باشد.
تگ هاي پسيو عموماً به صورت برچسب هستند كه روي شيشه اتومبيل نصب ميشوند.
تگ هاي اكتيو هم روي شيشه درون محفظه مخصوص نصب مي شوند.
تگ هاي پسيو قيمت پايين تري نسبت به تگ هاي اكتيو دارند و عمر آنها نيز تقريباً
نامحدود است.
انتخاب سيستم ( از جهت پسيو يا اكتيو بودن ) بستگي به شرايط مسأله و مشخصات محيط
اجرا دارد و توسط كارشناس قابل تعيين است.
سیستم ردیابی خودرو با GPS
چنانچه محدوده ای که ردیابی
خودرو در آن مورد نظر است وسیع باشد ( مثل سطح شهر یا کشور و ... ) ، باید از سیستم
های مجهز به گیرنده GPS برای ردیابی استفاده کرد . زمانی که یک خودرو ، گیرنده GPS
به همراه دارد ، میتواند موقعیت جغرافیایی خود را بر روی نقشه مشخص کند .
اما مركز
كنترل نميتواند اين موقعيت را دريابد. براي اينكه اطلاعات موقعيتي اين خودرو، در
اختيار مركز كنترل قرار بگيرد، بايد با استفاده از يك بستر مخابراتي
مناسب، اين اطلاعات را به مركز بفرستيم.
بستر متداولي كه براي اين منظور مورد استفاده قرار ميگيرد، بستر تلفن موبايل يا به
عبارتي بستر
GSM است.
به عبارت ديگر، پس از دريافت اطلاعات موقعيتي از گيرنده
GPS اين اطلاعات به مركز SMS مي شود
.
اخيراً باتوجه به راه اندازي سرويس
GPRS و هزينه كمتر اين سرويس نسبت به سرويس پيام كوتاه
(SMS)
استفاده از اين سرويس براي انتقال اطلاعات به مركز نيز
متداول شده است.